S± momenty,
kiedy czuję tylko strach.

bo co mi po tym,
je¶li było .dobrze.?
skoro życie zmienia scenariusze!
pytam się ?

nie jestem silna.
to tylko pozory.

chcę tylko żeby było tak jak było
to tak dużo?
[stanowczo tak]
czy marzenia już się nie licz±?
[s± bo s±,
karz± mi się żywić złudzeniami]

czyżby znowu smutek,
bo pochmurne dni?

nie wiem.
jedno wiem.
nie chce tak.
chce wrócić.

~*~

Jeszcze to do mnie nie dociera. Razem z tym odeszła czę¶ć mnie. Te wszystkie chwile przewijaj± mi się przed oczami, tyle razem przeszlismy, a teraz nigdy nie będzie jak przedtem. Jeszcze troche czasu minie zanim dojde do siebie. Mimo wszystko dziękuje Wam wszystkim za te 3 lata, lepsze i gorsze chwile, będzie mi Was brakowało:*

~*~

'Nic nie może przecież wiecznie trwać, za wszystko przyjdzie kiedy¶ nam zapłacić'

~*~~
Żegnaj 3 A...
Anecior juz jest dobrze:)

Obudzić w sobie
iskrę
ż y c i a

[do¶ć niebanalne]

i juz dosyć wszelkiego zasłaniania się.
typu słońca brak?
dosyć negatywnych my¶li?

[przeciez widzisz,
że się męczysz]

c z a s n a z m i a n y
[oby zadziałało]

~*~

Postanowiłam zrobić...co¶. Nie wiem jeszcze do końca co to będzie, ale otrz±snęłam się już z tego co męczyło mnie przez cały pocz±tek roku. Narazie dobry humor się mnie trzyma. Jednym słowem zaczynamy od nowa;)

~*~

'Just look to the rainbow, you will see
Sun will shine till eternity.':)

Czuje jakie¶ rozdarcie w ¶rodku. Nie pamiętam, kiedy było tak dziwnie, gdzie jaka¶ powódĽ zmartwień i komplikacji, wszystko mnie przerasta. Potrzebuję zgubić się na dzień, rok lub całe życie. Potrzebuje czasu... Jestem poza sob±, a może to wła¶nie ¶rodek mnie i st±d ta sprzeczno¶ć?

|Whatever...|

Katowice - już tylko telewizja podtrzymuje te urywki z wyobraĽni przygniecionych ludzi, wołań. Z biegiem zapomne. Wszyscy zapomn±. Żyjemy z dnia na dzień, i każdego z nas może spotkać cos takiego. Lecz czy cierpienie doznane przez nas ma jak±¶ większ± warto¶ć? Nie s±dzę. Lecz my to tak odczuwamy. Dlatego rozumiem tych , co o tej tragedii chc± jak najszybciej zapomnieć. Ja również.

Mimo wszystko, wracam do siebie. Lecz i tak pozostaje obojętno¶ć. Musze sie jej pozbyć. Nauczyć się bez niej żyć.

niecodzienno¶ć
w codzienno¶ci

wiatr ustał
lecz nie może być znów idealnie
nic nie mówisz
znikasz

w zaci¶niętej pię¶ci pospiesznie
kruszę na pył zerwane li¶cie

* muzyka
skończonego dnia *

[a w uszach dĽwięk Kelly Clarkson 'Because of you']

Przesłanie Piły:
'Lek na ¶mierć - Nie¶miertelno¶ć'

w pi±tek następne wyj¶cie, tym razem z Basiowat±:)

Zima dodaj mi skrzydeł. Egzaminy razem z końcem semestru załamuj±. A dom nie pozwala odetchn±ć. A ja kręcę się gdzie¶ pomiędzy. Choć ¶więta juz minęły, pozostało mi pełno obrazków w głowie, których nie chciałabym usuwać:). W poniedziałek do szkoły - to brzmi strasznie. Gdy tylko wejde przywita mnie Pani w kolorowych skarpetkach, mówi±c:
- Ale ja prosze Agato, krótka piłka robiła¶ zadnia przez ¶więta?Odpowiem:
- tak...
- To ¶wietnie [odpowie mi nauczycielka z roztargnionym u¶miechem], a tu prosze [w tym momencie nogi ugniaj± mi sie od ciężarów zbiorów zadań] masz kilka kartek na dzisiaj. Prosze to na jutro - Pamiętaj Agato, Robimy zadnia!
...
To powtarza sie zawsze.
Nie powiem, żebym to kochała - ale tak juz musi byc i już:) Cóż chyba czas wracać do zadań;D



dzi¶ milczeniem

jutro słowem



codzień

uczysz

n i e p e w n o ¶ c i

a ja chciałabym tylko

(od)uczyć się

c i e b i e

z anielsk± cierpliwo¶ci± ide witać równania kwadratowe i funkcje liniowe;)